Ongur Partners https://www.ongurpartners.com Wed, 06 Apr 2022 08:25:24 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.9.3 ARBITRATION IN TURKEY https://www.ongurpartners.com/arbitration-in-turkey.html Wed, 06 Apr 2022 08:25:24 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5172 ARBITRATION IN TURKEY

As it is widely acknowledged, arbitration has many advantages including being faster than state litigation proceedings, allowing the dispute to be resolved by experts, and providing confidentiality to the parties. In this sense, arbitration is deemed to be a preferable alternative dispute resolution method in Turkey. 

Where to find the regulations regarding arbitration in Turkish Law?

Other than substantial rules to be applied in commercial disputes, Turkey has also enacted legislation applicable to the procedural aspects of the arbitration proceedings. The procedural regulations are twofold: a special regime for domestic arbitration proceedings and a model-law based law for international arbitration cases. Turkey is also a party to the The Convention on the Recognition and Enforcement of Foreign Arbitral Awards (New York Convention) the provisions of which are applied as law, in accordance with Article 90 of the Constitution of Turkish Republic.

The main laws regulating arbitration in Turkey are the Turkish Civil Procedure Code numbered 6100 and International Arbitration Law numbered 4686. As it is well known, the parties to an arbitration can determine the seat of arbitration and the applicable law to the arbitration proceedings in the arbitration agreement. The Turkish Code of Civil Procedure applies in domestic arbitration proceedings, in the event that the seat of arbitration is chosen by the parties as Turkey, whereas the law to be applied to the legal procedure has not been specified in the relevant arbitration agreement. As for the International Arbitration Law numbered 4686, this law applies in cases where the arbitration has the nature of an “international arbitration”. It must however be noted that, even in arbitrations that are deemed international and thus subject to the International Arbitration Law numbered 4686, where there is no provision in this law, the Code of Civil Procedure also applies. 

The following explanations are for the cases in which the seat of arbitration is Turkey, where the parties have not chosen the law to be applied to the procedure of the arbitration proceeding.  

What type of disputes can be resolved by way of arbitration according to Turkish law?

Article 1 of the Law numbered 4686 regulates what types of international disputes can be resolved by way of arbitration in Turkey. Pursuant to the aforementioned article, all disputes are arbitrable in Turkey, except for disputes regarding rights in rem on immovable properties located in Turkey and those disputes that are not subject to the will of both parties, e.g. criminal law and family law disputes. 

That being the case, an important point to be emphasized here concerns disputes arising from public procurement processes. In this regard, although public procurement is within the scope of administrative law in Turkey and therefore is not subject to the wills of the parties, in Turkish law, public procurement contracts are subjected to private law provisions. Thus, it is acknowledged that disputes arising from such contracts can be resolved through arbitration.

Do Turkish courts interfere with arbitration proceedings?

Pursuant to Article 3 of the Law numbered 4686, Turkish courts can only intervene in accordance with the provisions of that law to disputes arising from international arbitration. Therefore, the intervention of domestic courts to international arbitration proceedings seated in Turkey is limited and their role is rather supportive. In this context, it can be stated that there is a “pro-arbitration tendency” in Turkey and in Turkish regulations regarding international arbitration.

How should an arbitration agreement be drafted in accordance with Turkish law?

According to International Arbitration Law numbered 4686, an Arbitration Agreement:

  • may be concluded by way of an arbitration clause in the main contract or as a separate contract.
  • must be made in writing. In order to fulfill this requirement, it is sufficient for the arbitration agreement to be in a written document signed by the parties, made by means of a letter, telegram, fax, telex, or transferred to the electronic environment by means of e-mail. 
  • is valid if it is in accordance with the law chosen by the parties to be applied to the arbitration agreement, or if there is no such choice of law, the arbitration agreement is valid if it complies with Turkish law.
  • is separate from the main contract. Therefore, no objection can be raised against the arbitration agreement by arguing that the main agreement is not valid.

 

How should the arbitrators’ selection be made according to Turkish law?

According to Article 7 of the Law numbered 4686, the parties to the dispute are free to determine the number of arbitrators, but an odd number of arbitrators must be chosen. If the number of arbitrators is not agreed upon by the parties, three arbitrators would be selected.

Further, unless otherwise agreed by the parties,

  • only real persons can be selected as arbitrators,
  • if a sole arbitrator is to be chosen and the parties cannot agree on the selection of the arbitrator, the arbitrator is selected by the Turkish Civil Court of First Instance upon the request of one of the parties,
  • if three arbitrators are to be selected, each party chooses one arbitrator; and the two arbitrators selected in this way determine the third arbitrator. If one of the parties does not choose an arbitrator within thirty days from the receipt of the other party’s request in this matter, or if the two arbitrators chosen by the parties do not determine the third arbitrator within thirty days after their selection, the arbitrator is selected by the civil court of first instance upon the request of one of the parties. The third referee acts as the chairman of the arbitral tribunal.

 Can an interim injunction be requested in arbitration proceedings in Turkey?

According to Article 6 of International Arbitration Law, the parties may request an interim injunction from the Turkish courts, in order to secure their receivables before and during the arbitration proceedings. Also, unless otherwise agreed in the arbitration agreement, the parties may request from the arbitrator or the arbitral tribunal to grant an interim injunction. However, while the parties to the arbitration are bound by the arbitral tribunal’s decision to this effect, the arbitral tribunal does not have the powers to grant an interim injunction or a precautionary attachment decision that must be enforced by the enforcement bodies or fulfilled by other official authorities, or which binds third parties.

In what language is the arbitration proceeding conducted?

Pursuant to Article 10 of Law numbered 4686, arbitration proceedings may be conducted in Turkish or in the official language of one of the states recognized by the Republic of Turkey. The language or languages to be used in the proceedings are determined by the arbitrator or the arbitral tribunal unless agreed between the parties. Unless otherwise stipulated in the agreement of the parties or in the interim decision of the arbitrators on the subject, this language or languages shall be used in all written statements of the parties, in hearings, in the interim decisions of the arbitral tribunal, in the final decision and in written notifications.

The arbitrator or the arbitral tribunal may decide that the documents which the parties submit are to be presented together with their translation in the language or languages used in the arbitration proceedings.

Which arbitration centers are generally preferred in Turkey?

The main arbitration centers preferred for international arbitration processes in Turkey are Istanbul Arbitration Center (ISTAC), Istanbul Chamber of Commerce Arbitration and Mediation Center, and the Turkish Union of Chambers and Commodity Exchanges Court of Arbitration.

What must arbitral awards contain?

According to Article 14 of Law numbered 4686, the following must be contained in international arbitral awards issued in Turkey:

  • Names and surnames, titles and addresses of the representatives and proxies of the parties,
  • The legal reasons on which the decision is based, its justification, and the amount of compensation awarded in claims for compensation,
  • The place of arbitration and the date of the decision,
  • Names and surnames, signatures, and dissenting votes of the arbitrator or arbitral tribunal that has rendered the decision,
  • That an action for annulment can be filed against the decision must be stated in the arbitral award. 

Is it possible to annul the arbitral awards in Turkish law?

Unlike court judgments, arbitral awards are not subject to appeal. According to Article 15 of Law numbered 4686, parties can only file a lawsuit for annulment of the arbitral awards. A finite number of grounds for annulment are listed in the law, as follows:

  • Incapacity of one of the parties to the arbitration agreement,
  • The invalidity of the arbitration agreement according to the law which the parties have chosen to govern the agreement, or Turkish law, if there is no such choice of law,
  • Failure to comply with the procedure determined in the agreement of the parties or stipulated in the Law numbered 4686 with respect to the selection of the arbitrator or the arbitral tribunal,
  • Failure to render the decision within the specified arbitration period,
  • The decision of the arbitrator or arbitral tribunal being unlawfully authorized or unauthorized,
  • The decision of the arbitrator or arbitral tribunal being on a matter other than the arbitration agreement or failing to decide on the entirety of the claims or exceeding of its authority,
  • Arbitration proceedings are not conducted in accordance with the agreement of the parties in terms of the procedure or, in the absence of such agreement, in accordance with the provisions of the Law numbered 4686 and this having an effect on the merits of the decision,
  • Failure to observe the principle of equality of the parties,
  • Non-arbitrability of the dispute that is subject to the decision of the arbitral tribunal according to Turkish law.
  • The arbitral award being contrary to the public policy of Turkey.

 An action for annulment can be filed within thirty days. This period starts to run from the date when the arbitral award or the correction, interpretation, or completion decision is notified to the parties. The filing of an action for annulment automatically suspends the execution of the arbitral award.

The parties may appeal against the decisions rendered regarding the rejection of the action for annulment of the arbitral award. 

How are arbitrator fees and legal fees determined in Turkey?

According to Article 16 of the Law numbered 4686, unless otherwise agreed by the parties, the fee of the arbitrators shall be agreed between the arbitrator or the arbitral tribunal and the parties, taking into account the amount of the claim, the nature of the dispute and the duration of the arbitration proceedings. The parties may also determine the fee of the arbitrator or arbitral tribunal by referring to internationally established rules or institutional arbitration rules. 

If an agreement cannot be reached between the parties and the arbitral tribunal on the determination of the fee, or if there is no provision in the arbitration agreement regarding the determination of the fee, or if the parties do not refer to the established international rules or institutional arbitration rules on this matter, the fee of the arbitrator or arbitral tribunal is determined according to the fee schedule annually prepared by the Ministry of Justice by way of taking the opinions of professional organizations in Turkey. 

The expenses of the arbitration proceedings are described in the decision of the arbitral tribunal. These expenses include the arbitrators’ fees, the travel expenses and other expenses of the arbitrators, the fees paid to the experts appointed by the arbitrator or the arbitral tribunal and the other persons whose assistance is sought, as well as the discovery expenses, the travel expenses of the witnesses to the extent approved by the arbitrator or the arbitral tribunal, and other expenses incurred by the arbitrator or the arbitral tribunal, the attorney’s fee awarded for the attorney of the winning party, the court fees for the applications to be made to the courts, and the notification expenses related to the arbitration proceedings.

The arbitrator or the arbitral tribunal may request the claimant to make an advance payment for the costs of the proceedings. If the advance is not paid within the time stipulated in the decision of the arbitrator or the arbitral tribunal, the arbitrator or the arbitral tribunal may suspend the proceedings. If the advance is paid within thirty days from the notification of the parties that the proceedings have been suspended, the proceedings will continue; otherwise, the arbitration proceedings will come to an end.

Unless the parties agree otherwise, according to Turkish law, litigation expenses are paid by the wrongful party. If both parties are partially right in the case, the court costs are shared equitably between the parties.

How are arbitral awards enforced in Turkey?

If the time required for filing an action for annulment has elapsed or the action for annulment has been rejected, the arbitration award will become final. In this case, the Turkish Civil Court of First Instance gives a document to the requesting party upon application, which states that the arbitral award is enforceable. Afterwards, the arbitral award may be enforced just like a court judgment.

 

]]>
I believe in the strategic power of Turkey https://www.ongurpartners.com/i-believe-in-the-strategic-power-of-turkey.html Wed, 30 Mar 2022 20:01:07 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5155 I believe in the strategic power of Turkey.

Investment potential, business opportunities, legal processes and disputes in all three countries were discussed at the ‘Turkey, Italy and USA Trade, Investments and Arbitration Panel’ organized by the Italian Embassy, ​​Italian Chamber of Commerce and Industry Association and ILIDA International Law Investments and Development Association. .

Italy’s Ambassador to Ankara, His Excellency Giorgio Marrapodi, said, “Turkey’s position and importance is an indication that it will always have strong economic and political ties with the world,” while Livio Manzini, President of the Italian Chamber of Commerce and Industry, said, “If Turkey were an EU member state, Germany and “It would be the third largest economy in the region after Italy. This opportunity still exists,” he said.

The Italian Embassy, ​​Italian Chamber of Commerce and Industry Association and ILIDA International Law, Investments and Development Association brought together the most important names of the field with a panel with high added value, where investment and business opportunities in Turkey, Italy and the USA were discussed.

President of the Presidency Investment Office Ahmet Burak Dağlıoğlu, President of the Italian Chamber of Commerce and Industry Association Livio Manzini, President of the International Law Investments and Development Association of ILIDA Atty. Arzu Ongur, President of the Union of Turkish Bar Associations Erinç Sağkan, UNIDROIT President Maria Chiara Malaguti, lawyers registered with the New York and Rome bar associations shed light on the investment and dispute issues of the three countries from the Venice Palace in Istanbul.

“I believe in Turkey’s strategic power”
Italy’s Ambassador to Ankara, His Excellency Giorgio Marrapodi, used the following statements in his speech at the panel: “The strong relations between Italy and Turkey date back to the Ottoman Empire. These relations have increased gradually in the past centuries. The collaboration of Florentine and Ottoman bankers, Rome and Istanbul.” “I believe in Turkey’s strategic power and potential, its importance for Europe and the future of its close relations with Italy. Turkey has a high young population and is a country that invests heavily in education. In addition, Europe’s opening to the Middle East is still continuing. It is very important to build personal relationships and bridges that will last for centuries. Turkey’s position and importance is an indication that it will always have strong economic and political ties with the world. The importance of international trade and communication tools such as energy and telecommunications is increasing day by day. We must provide macroeconomic initiatives to our companies. Solving problems for investors We have to give effective tools to the death.”

“If Turkey was a member of the EU, it would be the third largest economy of the union”
Livio Manzini, President of the Italian Chamber of Commerce and Industry, emphasized that the bilateral trade volume between Turkey and Italy has increased to 23 billion dollars. Manzini said, “If Turkey were an EU member state, it would be the third largest economy of the union.” It corresponds to 36 percent of the investment. We need to look at the investment. Although the pandemic has damaged, the entry of foreign investment into Turkey has reached good points. Italy has reached the third place in foreign country investments in Turkey with nearly 5 billion industrial investments. First of all, the United States of America “Europe, including its states, wants to break away from China. Loyalty to China has reached alarming proportions and the desire for trade from nearby geographies has increased as supply chains have been damaged by the pandemic. The point we should focus on is the USA and the EU. Since this is a production base, we also bring it to other potential countries.” These include Africa, the Middle East, Iraq, Azerbaijan, etc. Turkey has become a major production point. Germany is currently the largest production center in Europe. Italy comes second. If Turkey were a member of the European Union, it would be the third country in this ranking. Its land, people and industrial infrastructure are suitable for this. As long as an environment is created where foreign investors can see their way.”

Arzu Ongur,Türkiye'nin stratejik gücüne inanıyorum

“We are on the way to become the center of the region in production and logistics”
President of the Presidency Investment Office Ahmet Burak Dağlıoğlu also said that the commercial relations between Italy and Turkey are in balance. Dağlıoğlu said, “Turkey’s long-term economic success and its involvement in the international supply chain are in question. Many sectors such as the industrial sector, the chemical sector, the food and beverage sector operate in sync with world trade. Amazon’s $100 million investment in Turkey “This is an example. This situation clearly shows that Turkey is moving towards becoming a power center in the region as a logistics and production point. Financial investors are also increasing. Start-up companies continue to attract investments from international giants and invest in Turkish technologies.” used the phrases.

“There are over 2,000 Italian companies in Turkey”
Among the speakers of the panel was Erinç Sağkan, President of the Union of Turkish Bar Associations. Sağkan said that the commercial relations between Turkey and Italy are also of great importance for the legal profession and continued as follows: “We follow with interest the strengthening and development of the commercial relations between Turkey and Italy. Italy is the second partner. When we consider the Mediterranean Region, it is the largest commercial partner. This close commercial partnership with Italy, with which we share the same sea, offers important opportunities in terms of the legal profession. There are over 2,000 Italian companies operating in Turkey. These investors need pre-investment consultancy We are aware of the fact that our colleagues will be consulted in many legal disputes that are likely to arise in our services and investment processes.Arbitration, which is one of the dispute resolution methods, provides opportunities for the settlement of disputes in a fair and fast manner, including international countries. moment an app.”

The decisive factors are transparency and fast resolution.
President of ILIDA International Law, Investments and Development Association, Atty. Arzu Ongur, on the other hand, emphasized that it is critical to resolve disputes in foreign investments quickly and transparently. Ongur said, “Turkey and Italy have significant trade investments and import-export balances. Italy is Turkey’s fourth largest trade partner worldwide. One of the most important issues is that these two countries have a very common cultural and political history throughout history. Arbitration is a very important institution. “It is one of the most important mechanisms that ensure fast, transparent and result-oriented resolution of disputes. Investors focus on two important issues. One is profitable and the other is safe investment. The only mechanism that can ensure safe investment is law and the rule of law.” used the phrases.

]]>
Turkey’s location is an indication that it will have strong ties with the world. https://www.ongurpartners.com/turkeys-location-is-an-indication-that-it-will-have-strong-ties-with-the-world.html Thu, 24 Mar 2022 19:36:02 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5140 Turkey’s location is an indication that it will have strong ties with the world. The ‘Turkey, Italy and USA Trade, Investments and Arbitration Panel’ was held, organized by the Italian Embassy, ​​Italian Chamber of Commerce and Industry Association and ILIDA International Law, Investments and Development Association. Speaking at the panel, Italy’s Ambassador to Ankara, His Excellency Giorgio Marrapodi, said, “I believe in Turkey’s strategic power, potential, importance for Europe and the future of its close relations with Italy. Turkey has a high young population and is a country that invests heavily in education. It is also Europe’s gateway to the Middle East. Personal relationships and building bridges that will last for centuries are very important. Turkey’s location and importance is an indication that it will always have strong economic and political ties with the world.

“WE SHOULD GIVE INVESTORS EFFECTIVE TOOLS”
Stating that the strong relations between Italy and Turkey date back to the Ottoman Empire, Marrapodi said, “These relations have increased in the past centuries. The collaboration of Florentine and Ottoman bankers, the centuries-long active trade of Rome and Istanbul still continues today. In addition, the importance of international trade and communication tools such as energy and telecommunications is increasing day by day. We must provide our companies with macroeconomic initiatives. “We must give investors effective tools to solve their problems,” he said.

 

“IF TURKEY WAS AN EU MEMBER, IT WAS THE THIRD BIGGEST ECONOMY OF THE UNION”
Livio Manzini, President of the Italian Chamber of Commerce and Industry, emphasized that the bilateral trade volume between Turkey and Italy has increased to 23 billion dollars. Manzini said, “If Turkey were an EU member state, it would be the third largest economy in the union,” Manzini said: “Bilateral trade with Turkey and Italy broke a record with 23 billion dollars. The trade volume with the European Union increased by 25 percent. It corresponds to 36 percent of Turkey’s total foreign trade. We also need to look at investment. Although the pandemic has damaged, the entry of foreign investment into Turkey has reached good points. Italy has reached the third rank in foreign country investments in Turkey with nearly 5 billion industrial investments. Europe, especially the United States, wants to break away from China. Devotion to China has reached alarming proportions, and trade demand from nearby geographies has increased as supply chains have been damaged by the pandemic. The point we should focus on is the USA and the EU. Since this is a production base, it is possible to go to other potential countries with it. These include Africa, the Middle East, Iraq, and Azerbaijan. Turkey has become a major production point. Currently, Europe’s largest production center is Germany. Italy comes second. If Turkey were a member of the European Union, it would be the third country in this ranking. Its land, people and industrial infrastructure are suitable for this. As long as an environment is created where foreign investors can see their way.”

Arzu Ongur, Türkiye’nin konumu dünya ile güçlü bağlarının olacağının göstergesi

“WE ARE PROGRESSING TO BE THE CENTER OF THE REGION IN PRODUCTION AND LOGISTICS”
President of the Presidency Investment Office Ahmet Burak Dağlıoğlu also said that the commercial relations between Italy and Turkey are in balance. Dağlıoğlu said, “Turkey’s long-term economic success and its involvement in the international supply chain are at stake. Many sectors such as the industrial sector, the chemical sector, the food and beverage sector operate in sync with world trade. Amazon’s $100 million investment in Turkey is an example of this. This clearly shows that Turkey is moving towards becoming a power center in the region as a logistics and production point. Financial investors are also on the rise. Start-up companies continue to attract investments from international giants and invest in Turkish technologies.”

“THERE ARE OVER 2,000 ITALIAN COMPANIES IN TURKEY”
Stating that the commercial relations between Turkey and Italy are also of great importance for the legal profession, President of the Union of Turkish Bar Associations Erinç Sağkan said, “We follow with interest the development of commercial relations between Turkey and Italy, getting stronger day by day. As we know, Italy is Turkey’s second largest partner among European Union countries. Considering the Mediterranean Region, it is the largest commercial partner. This close commercial partnership with Italy, with which we share the same sea, also offers important opportunities for the legal profession. There are over 2,000 Italian companies operating in Turkey. We are aware of the fact that our colleagues will be consulted in many legal disputes that may arise during the pre-investment consultancy services and investment processes of these investors. Arbitration, which is one of the dispute resolution methods, is an application that offers opportunities to resolve disputes in a just and fast manner, including international countries.

DETERMINANTS TRANSPARENCY AND QUICK SOLUTION
President of ILIDA International Law, Investments and Development Association, Atty. Arzu Ongur, on the other hand, emphasized that it is critical to resolve disputes in foreign investments quickly and transparently. Ongur said, “Turkey and Italy have significant commercial investments and import-export balances. Italy is Turkey’s fourth largest trading partner worldwide. One of the most important issues is that these two countries have had a lot of common cultural and political history throughout history. Arbitration is a very important business. It is one of the most important mechanisms that ensure fast, transparent and result-oriented resolution of disputes. Investors focus on two important issues. One is profitable and the other is safe investment. The only mechanism that can ensure safe investment is law and the rule of law,” he said.

]]>
If Turkey was a member, it would be the third largest production center in the EU https://www.ongurpartners.com/if-turkey-was-a-member-it-would-be-the-third-largest-production-center-in-the-eu.html Thu, 24 Mar 2022 19:25:02 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5129 If Turkey was a member, it would be the third largest production center in the EU. “Turkey, Italy and the USA Trade, Investments and Arbitration Panel” was held at the Venice Palace in Istanbul with the participation of Giorgio Marrapodi, the Italian Ambassador to Ankara, Ahmet Burak Dağlıoğlu, Head of the Presidential Investment Office, and Erinç Sağkan, the President of the Union of Turkish Bar Associations (TBB). .

Giorgio Marrapodi, the Italian Ambassador to Ankara, who spoke at the opening of the event, stated that the strong relations between Italy and Turkey extend to the Ottoman Empire and that these relations have increased gradually in the past centuries.

Pointing out that the Florentine and Ottoman bankers work together and the active trade of Rome and Istanbul, which lasted for centuries, still continues today, Marrapodi said, “I believe in Turkey’s strategic power, potential, its importance for Europe and the future of its close relations with Italy.”

Noting that Turkey is a country with a high young population and invests heavily in education, Marrapodi said, “Turkey is Europe’s gateway to the Middle East. Personal relationships and building bridges that will last for centuries are very important. Turkey’s position and importance are always with the world. It is an indication that they will have strong economic and political ties,” he said.

 

Marrapodi said, “The importance of international trade and communication tools such as energy and telecommunications is increasing day by day. We must provide macroeconomic initiatives to our companies. We must give investors effective tools to solve their problems.”

‘WE ARE PROGRESSING TOWARDS BECOME THE POWER CENTER OF THE REGION’
President of the Presidency Investment Office Ahmet Burak Dağlıoğlu also stated that the commercial relations between Italy and Turkey are in balance.

Noting that Turkey’s long-term economic success and involvement in the international supply chain are in question, Dağlıoğlu said, “Many sectors such as the industrial sector, the chemical sector, the food and beverage sector operate in sync with world trade. “This is an example of this investment. This clearly shows that Turkey is moving towards becoming a power center in the region as a logistics and production point,” he said.

Dağlıoğlu stated that financial investors are also increasing and said, “Startup companies continue to attract investments from international giants and invest in Turkish technologies.”

‘IF TURKEY WAS AN EU MEMBER, IT WOULD BE THE THIRD BIGGEST PRODUCTION CENTER OF THE UNION’
Head of the Italian Chamber of Commerce and Industry Association Livio Manzini, pointing out that the bilateral trade volume between Turkey and Italy has increased to the level of 23 billion dollars, “If Turkey were an EU member country, it would be the third largest production center of the union.” he said.

Stating that the bilateral trade between Turkey and Italy broke a record with 23 billion dollars, Manzini said, “The trade volume with the European Union increased by 25 percent. This corresponds to 36 percent of Turkey’s total foreign trade. We also need to look at investment. “No matter how much damage it has done, the entry of foreign investment into Turkey has reached good points. Italy has reached the third place in foreign country investments in Turkey with nearly 5 billion industrial investments,” he said.

 

Arzu Ongur, Türkiye, üye olsaydı ab'nin en büyük 3. ekonomisi olurdu

 

Noting that Europe, especially the United States of America, wants to break away from China, Manzini said, “The commitment to China has reached alarming levels and the desire for trade from nearby geographies has increased as supply chains have been damaged by the pandemic. The point we need to focus on is the USA and the EU. This is a place. Since it is a production base, it is possible to go to other potential countries with it. These include Africa, the Middle East, Iraq, Azerbaijan. Turkey has become a major production point. Currently, Europe’s largest production center is Germany. Second is Italy. Turkey “If Turkey were a member of the European Union, it would be the third country in this ranking. Its soil, people and industrial infrastructure are suitable for this. As long as an environment where foreign investors can see their way,” he said.

‘THERE ARE OVER 2,000 ITALIAN COMPANIES IN TURKEY’
Erinç Sağkan, President of the Union of Turkish Bar Associations (TBB), stated that the commercial relations between Turkey and Italy are also of great importance in terms of the legal profession, and stated that they follow the development of commercial relations between Turkey and Italy with interest.

Sağkan said, “As we know, Italy is the second largest partner of Turkey among the European Union countries. When we consider it within the scope of the Mediterranean Region, it is the largest commercial partner. This close commercial partnership with Italy, with which we share the same sea, also offers important opportunities in terms of the legal profession.” said.

Noting that there are more than 2,000 Italian companies operating in Turkey, Sağkan continued: “We are aware that these investors will be consulted in many legal disputes that may arise during both pre-investment consultancy services and investment processes. Arbitration, which is one of the dispute resolution methods, is also available in international countries. It is an application that provides opportunities for the settlement of disputes, including in a fair and fast manner.

Arzu Ongur, President of ILIDA International Law, Investments and Development Association, emphasized that it is critical to resolve disputes in foreign investments quickly and transparently.

Noting that Turkey and Italy have significant trade investments and import-export balances, Ongur said: “Italy is Turkey’s fourth largest trade partner in the world. One of the most important issues is that these two countries have had a lot of common cultural and political values ​​throughout history. Arbitration is a very important institution. It is one of the most important mechanisms that ensure fast, transparent and result-oriented resolution of disputes. Investors focus on two important issues. One is profitable and the other is safe investment. The only mechanism that can ensure safe investment is law and the rule of law.”

 

]]>
Turkey Is Strategically Important For Europe https://www.ongurpartners.com/turkey-is-strategically-important-for-europe.html Thu, 24 Mar 2022 19:24:31 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5122 Turkey Is Strategically Important For Europe.

Turkey is of Strategic Importance for Europe.’Turkey, Italy and the US Trade, Investments and Arbitration Panel discussed Turkey’s investment potential and opportunities.Italy’s Ankara Ambassador Giorgio Marrapodi, Florentine and Ottoman bankers working together and Rome and Istanbul’ Stating that the centuries-old active trade of Turkey still continues today, he said, “I believe in Turkey’s strategic power, its potential, its importance for Europe and the future of its close relations with Italy.” Speaking at the ‘Turkey, Italy and USA Trade, Investments and Arbitration Panel’, Marrapodi said, “Turkey is Europe’s gateway to the Middle East. Personal relationships and building bridges that will last for centuries are very important. Turkey’s position and importance are always strong with the world. It is an indication that they will have economic and political ties,” he said.

PRODUCTION CENTER
Livio Manzini, President of the Italian Chamber of Commerce and Industry Association, pointed out that the mutual trade volume between Turkey and Italy has increased to the level of 23 billion dollars and said, “Italy has reached the third place in foreign country investments in Turkey with nearly 5 billion industrial investments.” Manzini said, “Turkey has become a major production point. Currently, Germany is the largest production center in Europe. Italy comes second. If Turkey were an EU member, it would be the third country in this ranking.” President of the Presidency Investment Office Ahmet Burak Dağlıoğlu said: “Many sectors such as the industrial sector, the chemical sector, the food and beverage sector operate in sync with world trade. Amazon’s $100 million investment in Turkey is an example. This is Turkey. It clearly shows that Turkey is moving towards becoming a power center in the region as a logistics and production point,” he said.

 

Source : Akşam News

]]>
İDARİ YARGILAMADA SÜRELER VE 14.07.2021 TARİHLİ DEĞİŞİKLİKLER https://www.ongurpartners.com/idari-yargilamada-sureler-ve-14-07-2021-tarihli-degisiklikler.html Mon, 28 Feb 2022 07:44:50 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5090  

GİRİŞ

 Hukukumuzda tüm yargı kollarında olduğu gibi idari yargının alanına giren uyuşmazlıklarda da süreler çok önemli bir yere sahiptir. Farklı yargı kollarına giren uyuşmazlıklar için farklı kanun hükümlerinde öngörülen farklı süreler bulunmaktadır. İdari yargının alanına giren uyuşmazlıklar 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu (İYUK) hükümlerine göre çözümlenmektedir. Bu yazımızda idari yargıda tabii olan önemli süreler ve 14.07.2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanun kapsamındaki değişiklikler incelenecektir.

 İYUK KAPSAMINDA DAVA AÇMA VE CEVAP SÜRELERİ

 İYUK kapsamında iptal davaları ve tam yargı davaları olmak üzere açılabilecek iki dava türü vardır. Hangi tür dava açılırsa açılsın Kanun’un 15. maddesinin 1/c fıkrasına göre süresinde açılmayan davalar ilk inceleme aşamasında reddedilir. Bu noktada hak kaybının ve oluşabilecek zararın önlenmesi için idari yargıda dava açılma süresi ayrı bir önem kazanmaktadır. İdari dava açma süresi 2577 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiştir.

“Dava açma süresi:

Madde 7 – 1. Dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştay’da ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür.

 İlgili hükümde de görüldüğü üzere idari dava açma süresi 60 gündür. Bu süre idari uyuşmazlıklarda yazılı bildirimin yapıldığı tarihi izleyen günden itibaren başlayacaktır.

İYUK kapsamında sürelerin ne zaman başlayacağı, sürelerin tatil günlerine denk gelmesi ve ara verme ile ilgili hususlar ise yine ilgili kanunun 8. maddesinde düzenlenmiştir:

“Sürelerle ilgili genel esaslar

Madde 8 – 1. Süreler, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye

başlar.

  1. Tatil günleri sürelere dahildir. Şu kadarki, sürenin son günü tatil gününe rastlarsa, süre tatil gününü izleyen çalışma gününün bitimine kadar uzar.
  1. Bu Kanunda yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa bu süreler, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılır.”

Bu kapsamda süresinde sunulan dava dilekçesine karşı davalının cevap dilekçesi sunma süresi, davacının cevaba cevap dilekçesi sunma süresi ve davalının ikinci savunma dilekçesi verme süresi 2577 sayılı Kanunun 16. maddesinde düzenlenmiştir.

“Tebligat ve Cevap Verme

 Madde 16 – 1.Dava dilekçelerinin ve eklerinin birer örneği davalıya, davalının vereceği savunma davacıya tebliğ olunur.

 2.Davacının ikinci dilekçesi davalıya, davalının vereceği ikinci savunma da davacıya tebliğ edilir. Buna karşı davacı cevap veremez. Ancak, davalının ikinci savunmasında, davacının cevaplandırmasını gerektiren hususlar bulunduğu, davanın görülmesi sırasında anlaşılırsa, davacıya cevap vermesi için bir süre verilir.

 3.Taraflar, yapılacak tebliğlere karşı, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde cevap verebilirler. Bu süre, ancak haklı sebeplerin bulunması halinde, taraflardan birinin isteği üzerine görevli mahkeme kararı ile otuz günü geçmemek ve bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabilir. Sürenin geçmesinden sonra yapılan uzatma talepleri kabul edilmez.

 4.Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler. (Ek cümle: 11/4/2013-6459/4 md.) Ancak, tam yargı davalarında dava dilekçesinde belirtilen miktar, süre veya diğer usul kuralları gözetilmeksizin nihai karar verilinceye kadar, harcı ödenmek suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere artırılabilir ve miktarın artırılmasına ilişkin dilekçe otuz gün içinde cevap verilmek üzere karşı tarafa tebliğ edilir.

 5.(Değişik: 10/6/1994-4001/8 md.) Davalara ilişkin işlem dosyalarının aslı veya onaylı örneği idarenin savunması ile birlikte, Danıştay veya ilgili mahkeme başkanlığına gönderilir.

 6.(Ek: 2/7/2012-6352/54 md.) Danıştayda ilk derece mahkemesi sıfatıyla görülen davalarda savcının esas hakkındaki yazılı düşüncesi taraflara tebliğ edilir. Taraflar, tebliğden itibaren on gün içinde görüşlerini yazılı olarak bildirebilirler.”

Bu madde hükmü gereği taraflar cevap, cevaba cevap ve ikinci savunma dilekçelerini, karşı tarafın dilekçesinin kendilerine tebliğinden itibaren 30 gün içinde mahkemeye sunmaları gerekmektedir.

İYUK MADDE 10 VE MADDE 11 KAPSAMINDA SÜRELER

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 10. maddesi ilgilisine idari bir davaya konu olabilecek bir idari işlem veya eylem tesis edilmesini sağlayan bir yöntemdir. İYUK madde 10 kapsamında ilgili, idareye başvurarak hakkında bir idari işlem veya eylem tesis edilmesini talep eder. Bu talepten itibaren 30 gün içinde idare tarafından bir cevap verilmezse talep reddedilmiş sayılır ve bu red işlemi artık idari davaya konu olabilecek bir idari işlem niteliğini haiz olur. Bu kapsamda ilgili 30 günün bittiği tarihi izleyen günden itibaren dava açma süresi içinde, konusuna göre Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine dava açabilirler.

Bir diğer ihtimalde ise idare bu talebe 30 gün içinde bir cevap vermiş olabilir. İdare tarafından verilen bu cevap kesin değilse ilgili bu cevabı ret sayarak dava açabileceği gibi kesin bir cevap verilmesini de bekleyebilir. Ancak kesin cevap verilmesi için beklenen süre başvuru tarihinden itibaren 4 ayı geçemez. Bu sürelerde ilgili tarafından dava açılmamışsa yahut açılan dava süre yönünden reddedilmiş ise, 30 günlük sürenin bitiminden sonra yetkili idare tarafından bir cevap verilmesi durumunda artık cevabın tebliğinden itibaren 60 gün içinde dava açmak mümkündür.

“İdari makamların sükutu:

Madde 10 – 1. İlgililer, haklarında idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için idari makamlara başvurabilirler.

2. (Değişik: 10/6/1994-4001/5 md.) Otuz gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır. İlgililer otuz günün bittiği tarihten itibaren dava açma süresi içinde, konusuna göre

Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine dava açabilirler. Otuz günlük süre içinde idarece verilen cevap kesin değilse ilgili bu cevabı, isteminin reddi sayarak dava açabileceği gibi, kesin cevabı da bekleyebilir. Bu takdirde dava açma süresi işlemez. Ancak, bekleme süresi başvuru tarihinden itibaren dört ayı geçemez. Dava açılmaması veya davanın süreden reddi hallerinde, otuz günlük sürenin bitiminden sonra yetkili idari makamlarca cevap verilirse, cevabın tebliğinden itibaren altmış gün içinde dava açabilirler. ”

 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 11. maddesi ise idari dava açmadan önce ilgilinin üst makama yapacağı başvuru ile idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya mevcut idari işlemden başkaca yeni bir idari işlem yapılmasını dava açma süresi içinde isteyebileceğini düzenlemektedir.

Madde hükmüne göre ilgili, idari dava açma süresi içerisinde idari işlemi yapan idarenin varsa üst makamına yoksa işlemi yapan idareye işlemin değiştirilmesi, kaldırılması, geri alınması ya da yeni bir işlem tesis edilmesi için başvurabilecektir. Bu başvuru ise dava açma süresini durduracaktır. Başvuru tarihinden itibaren, başvuru yapılan idarenin başvuruya cevap verme süresini kanun 30 gün olarak düzenlemiştir. Başvurunun reddi halinde yahut ret sayılacağı hallerde ilgilinin dava açma süresi kaldığı yerden işlemeye devam eder ve bu sürede yine ilgilin idari dava açma hakkı devam etmektedir.

“Üst makamlara başvurma:

 Madde 11 – 1. İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur.

2. Otuz gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır.

 3. İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır.”

 Bu noktada ayrıca belirtmek gerekir ki İYUK madde 10 başvurusunun reddi üzerine İYUK madde 11 başvurusu yapmak mümkündür. Zira İYUK madde 10 başvurusu sonucunda idarenin verdiği ret kararı ya da ret sayılacak haller özünde birer idari işlemdir. İYUK madde 11 kapsamında ise bu idari işleme karşı yine üst makam başvuru yapmanın önünde bir engel yoktur. Zira Danıştay 10. Dairesi de E. 2009/7975, K. 2010/4553 sayılı kararında bu durumu şöyle ifade etmiştir:

“Bu itibarla, 2577 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca silah taşıma ruhsatı verilmesi talebiyle davacı tarafından yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemden davacının, söz konusu ret işleminin aynı Yasanın 11. maddesi uyarınca kaldırılması yönünde yaptığı 8.10.2008 tarihli başvuru gününde haberdar olduğunun kabulü gerektiği ve 2577 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca yapılan başvuru üzerine tesis edilen işlemlere karşıda aynı Yasanın 11. maddesi uyarınca başvuruda bulunabileceği açık olup, bu başvurunun da 21.11.2009 tarihli işlem ile reddi üzerine yeniden işlemeye başlayan dava açma süresi içerisinde olan 12.1.2009 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunmamaktadır.”

14.07.2021 TARİHLİ DEĞİŞİKLİK KANUNUN GETİRDİĞİ DEĞİŞİKLİKLER

 14.07.2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanun idari yargılama sürelerinde değişiklik öngören birtakım önemli maddeleri haizdir. İlgili kanun ile idareye yapılan başvurularda idarenin cevap süresi kısaltılmıştır.

7331 sayılı Kanunun 1. maddesinde İYUK’un 10. maddesinde ifade edilen idarenin cevap sürelerinin kısaltıldığı görülmektedir.

“MADDE 1 – 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlelerinde yer alan “Altmış” ibareleri “Otuz” şeklinde, ikinci cümlesinde yer alan “altmış” ibaresi “otuz” şeklinde, beşinci cümlesinde yer alan “altı” ibaresi “dört” şeklinde ve altıncı cümlesinde yer alan “altmış günlük” ibaresi “otuz günlük” şeklinde değiştirilmiştir.”

Yukarıda da açıklandığı üzere İYUK madde 10 idare tarafından bir işlem veya eylem tesis edilmesi amacıyla yapılan başvurular kapsamında idarenin cevap süresini düzenlemektedir.

“İdari makamların sükutu:

Madde 10 – 1. İlgililer, haklarında idari davaya konu olabilecek bir işlem veya eylemin yapılması için idari makamlara başvurabilirler.

2. (Değişik: 10/6/1994-4001/5 md.) Otuz gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır. İlgililer otuz günün bittiği tarihten itibaren dava açma süresi içinde, konusuna göre Danıştaya, idare ve vergi mahkemelerine dava açabilirler. Otuz günlük süre içinde idarece verilen cevap kesin değilse ilgili bu cevabı, isteminin reddi sayarak dava açabileceği gibi, kesin cevabı da bekleyebilir. Bu takdirde dava açma süresi işlemez. Ancak, bekleme süresi başvuru tarihinden itibaren dört ayı geçemez. Dava açılmaması veya davanın süreden reddi hallerinde, otuz günlük sürenin bitiminden sonra yetkili idari makamlarca cevap verilirse, cevabın tebliğinden itibaren altmış gün içinde dava açabilirler. ”

 14.07.2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanun ile İYUK madde 10 kapsamında yapılan bir başvuruya idarenin cevap verme süresi 60 günden 30 güne düşürülmüştür. Buna paralel olarak ilgililer yine 60 günün değil 30 günün bitiminden itibaren dava süresinde, konusuna göre Danıştay, idare ve vergi mahkemelerinde dava açabilecekler. Yine yapılan değişiklikle 30 günlük süre içinde idarenin verdiği cevabın kesin bir nitelik taşımaması halinde ilgililer bu cevabı ret sayabilecek ve buna müteakiben süresi içerisinde dava açabileceği gibi kesin cevabı da bekleyebilecektir. Değişiklik öncesi kesin cevabı bekleme süresi 6 ay olarak düzenlenmiş iken değişiklikle birlikte bu süre 4 aya düşürülmüştür.  İdare bekleme süresi içerisinde cevap vermemiş ve ilgili süresinde dava açmamış olsa bile yetkili idarece sonradan bu başvuruya cevap verilmesi halinde cevabın ilgiliye tebliğinden itibaren 60 gün içinde dava açma hakkı devam etmektedir.

Yine yukarıda ifade edilen İYUK madde 11 kapsamında üst makama yahut bu mümkün değilse idari işlemi tesis eden yetkili idareye yapılan başvurularda idarenin cevap verme süresinde de değişikliğe gidilmiştir. İlgili değişiklik hükmü şöyledir:

“MADDE 2 – 2577 sayılı Kanunun 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Altmış” ibaresi “Otuz” şeklinde değiştirilmiştir.”

İYUK madde 11 daha önce de açıklandığı üzere ilgilisine idari dava açmadan önce üst makama başvuru yaparak hakkında tesis edilen idari işlemin değiştirilmesini, geri alınmasını veya yeni bir işlem tesis edilmesini talep hakkı sunan bir düzenlemedir. Üst makam yoksa ilgili bu durumda idari işlemi tesis eden yetkili makamdan da yukarıda sayılanları talep edebilmektedir. Ayrıca burada önemle belirtmek gerekir ki İYUK madde 11 kapsamında yapılmış bir başvuru dava açma süresini durduracaktır.

“Üst makamlara başvurma:

 Madde 11 – 1. İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur.

2. Otuz gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır.

3. İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır.”

 Yukarıda anılan değişiklik hükmü ile birlikte İYUK madde 11 kapsamında yapılan bir başvuruya idarenin cevap verme süresi değişiklik öncesinde 60 gün iken değişiklikle birlikte 30 güne düşürülmüştür. Bu istemin reddedilmesi halinde ise başvuru ile birlikte durmuş olan dava süresi kaldığı yerden işlemeye devam edecektir.

14.07.2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler arasında doğrudan doğruya tam yargı davası açılması halini düzenleyen İYUK madde 13’te yapılan önemli süre değişikliği de yer almaktadır:

MADDE 3 – 2577 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altmış” ibaresi “otuz” şeklinde değiştirilmiştir.

 İYUK madde 12’de de ifade edildiği üzere ilgililer haklarını ihlal eden bir idari işlem dolayısıyla Danıştay’a ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte açabilecekleri gibi ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabilirler.

“Doğrudan doğruya tam yargı davası açılması:

Madde 13 – 1. İdari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların idari dava açmadan önce, bu eylemleri yazılı bildirim üzerine veya başka suretle öğrendikleri tarihten itibaren bir yıl ve her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri gereklidir. Bu isteklerin kısmen veya tamamen reddi halinde, bu konudaki işlemin tebliğini izleyen günden itibaren veya istek hakkında otuz gün içinde cevap verilmediği takdirde bu sürenin bittiği tarihten itibaren, dava süresi içinde dava açılabilir.

 2. Görevli olmayan adli yargı mercilerine açılan tam yargı davasının görev yönünden reddi halinde sonradan idari yargı mercilerine açılacak davalarda, birinci fıkrada öngörülen idareye başvurma şartı aranmaz.”

 Yukarıda belirtilen İYUK madde 13 kapsamında doğrudan doğruya tam yargı davası idari eylemlerden kaynaklı olarak hakları ihlal edilen ilgililer, dava açmadan önce bu idari eylemlerin kendilerine bildirildiği veya başka suretle bu idari eylemi öğrendikleri tarihten itibaren 1 yıl ve her halde eylem tarihinden itibaren 5 yıl içinde eylemi icra eden ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini, zararlarının giderilmesini istemelidir. Bu istemin kısmen ya da tamamen reddi halinde, bu ret işleminin tebliğini izleyen günden itibaren veya item hakkında 30 güç içinde cevap verilmediği takdirde bu 30 günlük sürenin bitimi tarihinden itibaren dava süresi içinde ilgili dava açabilecektir. Değişiklik öncesinde 60 gün olan bu süre değişiklikle birlikte 30 güne düşürülmüştür.

Ayrıca 14.07.2021 tarihli ve 7331 sayılı Kanun ile birlikte İYUK madde 24’ün devamına “Kararlar, verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yazılır ve imzalanır.” hükmü eklenmiştir.

İVEDİ YARGILAMA VE MERKEZİ SINAVLARA İLİŞKİN YARGILAMA USULÜNDE SÜRELER

 Öncelikle belirtmek gerekir ki ivedi yargılama ve merkezi sınavlara ilişkin yargılama usulü istisna ve özel durum niteliğinde olan belli başlı uyuşmazlıklarda takip edilecek usuldür. İYUK madde 20/A ivedi yargılama usulünün hangi işlemlerden doğan uyuşmazlıklarda uygulanacağını açıkça düzenlemiştir. Madde hükmüne göre ivedi yargılama usulü:

  • İhaleden yasaklama kararları hariç ihale işlemleri,
  • Acele kamulaştırma işlemleri,
  • Özelleştirme Yüksek Kurulu kararları,
  • Turizmi Teşvik Kanunu uyarınca yapılan satış, tahsis ve kiralama işlemleri,
  • Çevre Kanunu uyarınca, idari yaptırım kararları hariç çevresel etki değerlendirmesi sonucu alınan kararlar,
  • Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun uyarınca alınan Cumhurbaşkanı kararları hakkında uygulanabilir.

İYUK madde 20/A maddesi 2. fıkrası uyarınca ivedi yargılama usulünde dava açma süresi 30 gündür. İvedi yargılama usulünün uygulandığı uyuşmazlıklarda ilk inceleme 7 gün içinde yapılır ve dava dilekçesi ekleri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Bu tebliğden itibaren davalı tarafın savunma süresi yani cevap dilekçesini sunma süresi dava dilekçesinin kendisine tebliğinden itibaren 15 gündür. Makul gerekçelere dayanmak üzere bu süre bir defaya mahsus olmak üzere hakim tarafından 15 gün uzatılabilir. Ayrıca ivedi yargılama usulünün uygulandığı uyuşmazlıklarda dava dosyasının tekemmülünden itibaren en geç 1 ay içinde karar verilmesi gerekir.

Millî Eğitim Bakanlığı ile Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi tarafından yapılan merkezî ve ortak sınavlar, bu sınavlara ilişkin iş ve işlemler ile sınav sonuçları hakkında açılan davalara ilişkin uygulanacak yargılama usulü ise İYUK madde 20/B ile düzenlenmiştir. Madde hükmüne göre MEB ve ÖSYM tarafından yapılan merkezi ve ortak sınavlar, bu sınavlara ilişkin yapılan iş ve işlemlerin yanı sıra sınav sonuçları hakkında dava açma süresi 10 gündür. Yine burada da ilk inceleme süresi ivedi yargılamada olduğu gibi 7 gündür. İlk incelemeden sonra davalının cevap dilekçesini sunma süresi dava dilekçesi ve eklerinin davalıya tebliğinden itibaren 3 gündür. Bu süre de bir defaya mahsus olmak üzere 3 gün daha uzatılabilir. Bu davalar dosyanın tekemmülünden itibaren en geç on beş gün içinde karara bağlanır.

İDARİ YARGIDA İSTİNAF VE TEMYİZ SÜRELERİ

 İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.

Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin kararlarına karşı başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren 30 gün içinde temyiz edilebilir.

İvedi yargılama usulüne ve merkezi ve ortak sınavlara ilişkin yargılama usulüne tabi olan uyuşmazlıklarda verilen nihai kararlara karşı ise istinaf yoluna başvurulamaz. Ancak bu kararlara karşı özel bir temyiz süreci düzenlenmiştir. Şöyle ki, ivedi yargılama usulüne dabi uyuşmazlıklarla ilgili verilen nihai kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Bu başvuruda sunulan temyiz dilekçesi ise 3 gün içinde incelenir ve tebliğe çıkarılır.

Merkezî ve ortak sınavlara ilişkin yargılama usulünde ise bu süreler farklılık göstermektedir. Şöyle ki, merkezî ve ortak sınavlara ilişkin yargılama usulüne tabi uyuşmazlıklarla ilgili verilen nihai kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Yine bu temyiz dilekçeleri 3 gün içinde incelenir ve tebliğe çıkarılır.

SONUÇ

 Her yargı kolunda olduğu gibi idari yargıda da süresinde dava açmak son derece önemlidir. Süresinde açılmayan davalar tarafların hak kayıplarına yol açabileceği gibi sonradan telafisi mümkün olmayan zararlara neden olabilecektir. Bu noktada bu tür olumsuzlukların ortaya çıkmasını engellemek için mevzuat değişiklikleri yakından izlenmeli ve hukuki süreç mutlaka vekil aracılığıyla takip edilmelidir.

 

 

 

 

 

 

 

 

]]>
TÜRKİYE’DE MARKA TESCİLİ https://www.ongurpartners.com/turkiyede-marka-tescili.html Tue, 25 Jan 2022 11:45:18 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5036 TÜRKİYE’DE MARKA TESCİLİ

 

  1. GİRİŞ

Günümüzün gelişen ticari imkanları neticesinde, ticaret hayatındaki sınırlar kalkmış ve yerel şirketlerin dahi küresel ölçekte faaliyette bulunmaları mümkün hale gelmiştir. Bu çerçevede, özellikle iletişim ve bilişim imkanlarının geliştiği günümüzde, para ve işgücü gibi geleneksel sermaye değerlerinin yanında marka, görünürlük, tanınırlık gibi birtakım soyut unsurların da işletmeler açısından öneminin artmaya başladığı söylenebilir.

Bu kapsamda, esasen çok eski zamanlardan itibaren ticari hayata mündemiç bir mekanizma olan marka ve markanın hukuki koruması günümüzde her zamankinden daha çok önem arz etmektedir. Bu yazımızda Türk Hukuku bağlamında marka tescili hakkında bilgi vermek ve tescilin Türkiye’de sağladığı korumaları incelemek amaçlanmıştır.

  1. MARKA KAVRAMI

 

Marka, “bir teşebbüsün ürettiği veya ticaretini yaptığı malları ya da sunduğu hizmetleri diğer teşebbüslerin ürettiği mal veya sunduğu hizmetlerden ayırt etmeye yarayan işaret” biçiminde tanımlanabilmektedir. [1] Marka hakkı, Türk Hukukunda Sınai Mülkiyet Kanunu’nda düzenlenmektedir. Hukuki niteliği ile mutlak bir hak olan marka hakkı, sahibine birtakım korumalar sağlamaktadır. Kanunun 7. maddesinde de belirtildiği üzere bu koruma tescil ile elde edilmektedir.[2] Marka kavramı, Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 4. maddesinde düzenlenmektedir.

 “ Marka olabilecek işaretler

Madde 4- (1) Marka, bir teşebbüsün mallarının veya hizmetlerinin diğer teşebbüslerin mallarından veya hizmetlerinden ayırt edilmesini sağlaması ve marka sahibine sağlanan korumanın konusunun açık ve kesin olarak anlaşılmasını sağlayabilecek şekilde sicilde gösterilebilir olması şartıyla kişi adları dâhil sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajlarının biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilir.”

Hükümden de anlaşılacağı üzere diğer mal ve hizmetler bakımından ayırt edicilik sağlayan ve sahibine Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında koruma sağlayan marka; sözcükler, şekiller, renkler, harfler, sayılar, sesler ve malların veya ambalajların biçimi olmak üzere her tür işaretten oluşabilmektedir.

Ancak marka olarak tescil edilebilecek işaretler bu hükümde sayılanlarla sınırlı değildir. Bunların yanında kişi ad ve soyadları veya sadece biri, ve hatta kokular dahi aranan şartları sağlamak koşulu ile marka olarak tescil edilebilmektedir.

  1. TÜRK HUKUKUNDA MARKA TESCİLİ

Marka, işletmeler için piyasa rekabetinde önemli bir yere sahiptir. Marka seçimi, tasarımı, kullanımı ve tanıtımı birtakım önemli ekonomik sonuçlar yaratmaktadır. Dolayısıyla marka hakkının korunması önem arz ettiği şüphesizdir.

Öncelikle ifade etmek gerekir ki tescil, marka kullanımı için bir zorunluluk değildir. Tescilsiz markalar da genel hükümler ve haksız rekabet hükümleri altında korunmaktadır. [3] Bununla birlikte, tescilin markaların korunması açısından çok büyük avantajlar sağladığı ve aşağıda özetlenecek koruma mekanizmalarının ancak tescilli markalar açısından gündeme gelebileceği de burada ifade edilmelidir. Bir diğer ifade ile Sınai Mülkiyet Kanunu’nun sağladığı özel koruma, markanın ilgili sicile tescil ettirilmiş olma şartına bağlıdır. Marka tescili, hak sahibi için Sınai Mülkiyet Kanunu hükümleri kapsamında hakkın fiilen takibi, kayıpların telafisi ve yoksun kalınan kazançların elde edilmesini mümkün kılmaktadır. [4]

  1. MARKA BAŞVURUSU YAPILMASI VE ŞARTLARI

Marka sicili, Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tutulmaktadır. Marka tescil başvurusu, adına tescil ettirmek isteyen kişi tarafından bizzat veya marka vekilleri aracılığıyla gerçekleştirilmektedir. [5]

  1. Marka Başvurusunda Bulunabilecek Kişiler

Marka tescil başvurusunda bulunabilecek kişiler Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 3. maddesinde sayılmıştır. Söz konusu hükme göre;

  • Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları,
  • Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yerleşim yeri olan veya sınai ya da ticari faaliyette bulunan gerçek veya tüzel kişiler,
  • Paris Sözleşmesi veya 15/4/1994 tarihli Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması hükümleri dahilinde başvuru hakkına sahip kişiler,
  • Karşılıklılık ilkesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti uyruğundaki kişilere sınai mülkiyet hakkı koruması sağlayan devletlerin uyruğundaki kişiler,

Türkiye’de marka tescil başvurusunda bulunabilmektedir. [6]

Sınai Mülkiyet Kanunu’ndaki özel hüküm gereğince marka tescilinde, Türkiye’de yerleşim yeri bulunmayan kişilerin marka vekilleri ile temsil edilmesi zorunludur. [7]

  1. Marka Başvurusunun Şekli ve İçeriği

Türk hukukunda marka koruması kural olarak tescil ile kazanılmaktadır. Tescil başvurusu kabul edilerek sicile kaydedilen marka, tescil başvurusunun yapıldığı tarihten itibaren 10 yıl süreyle korunmaktadır. Bu süre onar yıllık dönemler halinde yenilenebilmektedir. [8]

Marka tescil başvurusu ve izlenecek usul Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 4, 5 ve 6. maddeleri ile Sınai Mülkiyet Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 4 ve devamı maddelerinde belirtilmektedir.

Marka tescili için yapılmak istenen başvuru Kurum’un Markalar Dairesi Başkanlığı’na bizzat başvuru biçiminde veya posta aracılığıyla ve gerekli evraklarla yapılır. [9] Gerekli evraklar Yönetmelik’in 5, 6 ve 7. maddelerinde gösterilmektedir. Başvurunun tarihi, başvuru formu, belge ve bilgilerin Kurum’a ulaştığı tarih, saat ve dakika olarak kaydedilmektedir. Daha önce de belirtildiği üzere tescille sağlanan korumanın başlandığı başvuru tarihidir. Bu nedenle başvuru tarihinin belirlenmesi önemlidir.

  1. Marka Başvurusunun İncelenmesi

Marka başvurusunun incelenmesi Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 15. maddesi ve Yönetmelik’in 8. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre yapılmaktadır. Kanun’un 15. maddesi uyarınca başvurunun 3 ve 11. maddelere şekli bakımdan uygunluğu incelenir. Şekli eksiklik tespit edilmemesi halinde başvuru, başvurunun alındığı tarih, saat ve dakika itibariyle kesinleşmiş sayılır. Eksiklik tespit edilirse başvuru sahibine eksikliği tamamlaması için iki aylık süre verilir. Süresi içerisinde eksikleri giderilmeyen başvuru işlemden kaldırılmaktadır. Bu nedenle işlemden kalkan bir marka başvurusunun daha sonra tekrar tescil başvurusuna konu olmasına bir engel yoktur.

Şekli bakımdan incelenmesi tamamlanan ve kabul edilen marka başvurunda esas bakımından incelenmeye geçilmektedir. Esasa ilişkin inceleme öncelikle Sınai Mülkiyet Kanunu madde 5’e göre yapılmaktadır. Bunlar mutlak ret nedenleri olarak adlandırılmakta ve Kurum tarafından re’sen incelenmektedir. Mutlak ret nedenleri Kanunun 5. maddesinde sınırlı sayıda düzenlenmiştir.  Söz konusu inceleme sonucunda mutlak ret nedenlerinden bir veya birkaçına rastlandığı takdirde başvuru reddedilmektedir. Bu ret nedenlerine dayanılarak başvurunun reddedilmesi halinde başvuru sahibinin karara itiraz hakkı vardır.

Mutlak ret nedenleri bakımından incelemede bir aykırılık görülmemesi durumunda marka başvurusu Marka Bülteni’nde ilan edilmek suretiyle üçüncü kişilerin itirazlarına sunulmaktadır. Marka Bülteni’ne ilan edildikten sonraki iki aylık süreçte Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiş bulunan nispi ret nedenlerine göre inceleme yapılmaktadır. Bu nedenlere dayanılarak yapılan itirazların haklı bulunması durumunda başvuru reddedilmektedir. İtirazların yerinde görülmemesi durumunda söz konusu itiraz reddedilmektedir. Bu hallerde aleyhine karar verilen başvuru sahibi veya itirazı reddedilen itiraz sahibi bu kararlara tekrar itiraz hakları vardır. Yapılacak olan bu itirazlar Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından karara bağlanmaktadır. Söz konusu bu karar nihai karardır ve bu karara karşı yalnızca iptal talebiyle mahkemeye başvurulabilmektedir. YİDK kararı sonucunda markanın tesciline bir engel bulunmuyorsa, marka sicile tescil olunarak Marka Bülteni’nde ilan edilmektedir. [10]

  1. MADRİD PROTOKOLÜNE GÖRE MARKA BAŞVURUSU

Türk Patent ve Marka Kurumu yalnızca doğrudan başvuruları değil, uluslararası başvuruları da kabul etmektedir. Ülkemiz 5/8/1997 tarihli ve 97/9731 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile uluslararası marka başvurusu sistemine katılmıştır. Bu nedenle Markaların Uluslararası Tescili Konusundaki Madrid Sözleşmesi ile ilgili Protokol kapsamında yapılana bir uluslararası başvuru, Kurum’a doğrudan yapılan bir marka başvurusu ile aynı sonuçları doğurmaktadır. Söz konusu protokole göre yapılan başvuruların usulü Yönetmelik’in 25-27. maddelerinde düzenlenmiştir. [11]

  1. SONUÇ

Sınai Mülkiyet Kanunu istisnai olarak tescilli olamayan markalar için de koruma sağlayabilmektedir. Özellikle kullanım ile ayırt edicilik kazanmış markalar ve Paris Sözleşmesi kapsamında tanınmış markalar tescilli olmasalar dahi korumadan yararlanabilmektedir. Ancak bu durum özel ve istisnaidir. Dolayısıyla bu kapsama girmeyen tescilsiz markalar Sınai Mülkiyet Kanunu’nun sağladığı özel korumanın kapsamı dışında kalacaktır. [12] Bu nedenle markanın tescili önem kazanmakta ve piyasa rekabetinde marka sahibine ek güvenceler getirmektedir.

Her ne kadar marka kullanımı için tescil bir zorunluluk olmasa da tescilin marka sahibine tanıdığı korumalar yadsınamayacak düzeydedir. Benzer markaların özellikle tescilini önleme, rüçhan hakkı elde etme, haksız ve izinsiz kullanımlarda tecavüz davası açma imkanı vermesi ile bu durumların kanıtlanabilmesi hususunda marka sahibine kayda değer ayrıcalıklar sağlamaktadır. Marka sahibinin markasını tescilinde hukuki ve ekonomik yararının bulunduğu unutulmamalı ve mutlaka bir avukat veya marka vekili ile iletişime geçilmelidir.

 

 

 

 

[1] ÇAĞLAR, H.; YILDIZ, B.; İMİROĞLU, D.; Marka Vekilliği Sınavına Hazırlık, 3. Baskı, s. 49

[2] 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu madde 7/1

“Marka tescilinden doğan hakların kapsamı ve istisnaları

Madde 7- (1) Bu Kanunla sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir.”

[3] GÜNEŞ, İlhami, Uygulamalı Marka Hukuku, 2. Baskı, s. 6

[4] GÜNEŞ, İlhami, Uygulamalı Marka Hukuku, 2. Baskı, s.61

[5] ÇAĞLAR, H.; YILDIZ, B.; İMİROĞLU, D.; Marka Vekilliği Sınavına Hazırlık, 3. Baskı, s. 73

[6] 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu madde 3

“Korumadan yararlanacak kişiler

MADDE 3- (1) Bu Kanunla sağlanan korumadan;

  1. a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları,
  2. b) Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yerleşim yeri olan veya sınai ya da ticari faaliyette

bulunan gerçek veya tüzel kişiler,

  1. c) Paris Sözleşmesi veya 15/4/1994 tarihli Dünya Ticaret Örgütü Kuruluş Anlaşması

hükümleri dâhilinde başvuru hakkına sahip kişiler,

ç) Karşılıklılık ilkesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti uyruğundaki kişilere sınai mülkiyet

hakkı koruması sağlayan devletlerin uyruğundaki kişiler,

yararlanır.”

[7] 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu madde 160/3

“İşlem yetkisi olan kişiler ve tebligat

MADDE 160- (3) Yerleşim yeri yurt dışında bulunan kişiler ancak marka veya patent vekilleri tarafından temsil edilir. Vekille temsil edilmeksizin asil tarafından gerçekleştirilen işlemler, yapılmamış sayılır.”

[8] 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu madde 23/1

“Koruma süresi ve yenileme

MADDE 23- (1) Tescilli markanın koruma süresi başvuru tarihinden itibaren on yıldır.

Bu süre, onar yıllık dönemler hâlinde yenilenir.”

[9] GÜNEŞ, İlhami, Uygulamalı Marka Hukuku, 2. Baskı, s.62

[10] ÇAĞLAR, H.; YILDIZ, B.; İMİROĞLU, D.; Marka Vekilliği Sınavına Hazırlık, 3. Baskı, s. 77-78

[11] GÜNEŞ, İlhami, Uygulamalı Marka Hukuku, 2. Baskı, s.66-68

[12] ÇAĞLAR, H.; YILDIZ, B.; İMİROĞLU, D.; Marka Vekilliği Sınavına Hazırlık, 3. Baskı, s. 61

]]>
LITIGATION UNDER TURKISH LAW https://www.ongurpartners.com/litigation-under-turkish-law.html Fri, 07 Jan 2022 13:58:38 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=5023 LITIGATION UNDER TURKISH LAW

Introduction 

Turkey is one of the increasingly important destinations for commerce, travel as well as investment with significant opportunities. Since Turkey is an important commercial hub as such, the possibility of disputes over which Turkish courts are competent to resolve are quite high under the conflicts of law rules. The main code that regulates lawsuits involving foreigners and foreign elements in Turkey is the International Private and Civil Procedure Law.  In addition, depending on the individual case, other legislation can also be applied to the underlying dispute.  This article looks into the procedural rules of litigation in Turkey within the framework of Turkish Private Law. 

How to file a lawsuit in Turkey?

First Step:  Analysis of the Dispute and Drafting the Petition

Before filing a lawsuit before Turkish courts, the correct analysis of the concrete dispute between the parties is one of the most important issues to consider. According to Turkish Law, courts can hear a case only if it is authorized by law. Basically, the Turkish judiciary has three branches: criminal, civil, and administrative. If a criminal act is at issue, the victim can sue before the criminal courts. 

An administrative lawsuit can be filed before administrative courts against an unlawful act or transaction of the administration to revoke such measure as well as claim damages. As an example, in the area of public procurement, administrative courts adjudicate cases regarding public tender procedures, as well as disputes arising from administrative acts such as prohibition from participating in public tenders. It should however be stated that, under the relevant law, once an administrative authority and a real or legal person enter into a public procurement contract following the completion of the tender procedure, the administrative court is no longer competent. This is because contracts executed subject to the Public Procurement Contracts Law are legally deemed as private contracts between two parties, and in case of disputes, civil courts have jurisdiction over them. 

Civil courts have jurisdiction to resolve cases involving private law issues, which are the most common cases between trading foreign and local parties. For instance, a foreign party that is unable to collect its receivables from a local party should file a lawsuit before the civil courts. 

The civil courts hear the cases based on their area of specialization, as regulated under Turkish Law. Accordingly, in the Turkish legal system, civil courts are divided as follows: 1. Courts of General Jurisdiction, 2. Courts of Peace, 3. Commercial Courts 4. Labor Courts 5.  Family Courts 6. Enforcement and Execution Courts 7. Consumer Courts 8. Cadastral Courts 9. Civil Courts for Intellectual and Industrial Property Rights 

The Civil Courts of General Jurisdiction are the courts that have the widest jurisdiction over civil law disputes, and therefore,  there is at least one civil court of general jurisdiction in any jurisdictional area; whereas the specialized courts are mainly found in larger jurisdictional areas in Turkey. Thus, in the event that there is no specialized court at the place where the lawsuit must be filed according to the rules of jurisdiction, the courts of general jurisdiction are competent to hear the case in the capacity of that specialized court.

 

In addition to the above, the civil court of general jurisdiction is the competent court for the recognition and enforcement (“tanıma ve tenfiz”) of foreign judgments and arbitral awards. The same way in almost all jurisdictions worldwide, foreign court decisions and international arbitral awards need to obtain a recognition and enforcement decision by Turkish Courts to become enforceable in Turkey. Consequently, those who wish to have their foreign judgments enforced in Turkey must first file a lawsuit for their recognition or enforcement, and then apply to the execution offices with the enforcement decision. 

 

Civil commercial courts handle commercial disputes and those that arise between merchants.  When real or legal person merchants doing business in Turkey have a legal dispute with their Turkish counterparts, such as breach or unlawful termination of the contract,  then the commercial courts are competent to resolve the conflict.

Apart from the correct determination of the competent court for the underlying dispute, case analysis is also crucial for deciding on the claims to be submitted to the court. It is very important that the claims are determined in a precise and clear manner. This is because, in Turkish law, claims and defenses cannot be expanded beyond the first petition subject to few exceptions.

 

Second  Step: Submission of the Petition to the Court and Payment of Court Fees

A lawsuit is filed when the petition is submitted to the competent court, and the legal fees and expenses are deposited with the court’s offices. Under  Turkish Law, there is a dual juridical fee structure, consisting of proportional fees or fixed fees. The fees and expenses are determined based on the title of the parties (consumer, merchant etc.), the subject of the case, and the amount of dispute. 

 

In addition to that, due to Turkish Law, the party who relies on a certain evidence must pay the expenses relating to the evidence.  For instance, if a party would like to rely on an expert report, she/he must pay for such expert’s expenses. 

Apart from the above, foreign parties involved in a Turkish lawsuit are also subject to a security fee requirement. Security fee can be defined as a sum of money to be paid to the court’s offices, usually in the amount of 10-20% of the disputed amount, to be able to file a lawsuit by foreign real or legal persons. That being the case, if there is an agreement between Turkey and the state of residence of the foreign plaintiff, or if, in practice,  the reciprocity principle applies, the foreigner may be exempted from payment of the security fee.

Third Step: Petition of Reply, Expert Report, Witnesses

The respondent has to submit its reply within two weeks following the service of the petition according to Turkish Law. After the petition of reply, if deemed necessary, the court forwards the case file to the expert/panel of experts,  hears the witnesses, examines the new submissions. The parties can object to the expert report and statements of witnesses etc. During this phase, the parties attend hearings and expert examinations in certain specific situations.

Fourth Step: Decision

When the court completes its examination, it renders a judgment.  Every court judgment  must include the reasoning of the judges and indicate the time period and procedure of appeal. The party against whom the court decides can appeal the decision within the prescribed time-limit, whereas the other party declared rightful by the court can proceed with enforcement and execution. In Turkish Law, in principle, appealing a court decision does not suspend the execution, subject to limited exceptions. However,the appealing party may request suspension of the execution to the Appeal Court by depositing a security fee to the execution offices, in which case execution is suspended until the appellate court renders its decision. 

 

Litigation in Turkey, briefly summarized above, is governed by a complex set of procedural rules that are subject to changes from time to time. This makes it necessary to carefully assess the relevant cases and determine the correct legal strategy to achieve timely and favourable results in litigation which can be a lengthy process. Therefore it is recommended to always obtain competent legal assistance before filing a lawsuit in Turkey to avoid any loss of rights.   

 

]]>
TEREKE TESPİT DAVASI VE TESPİT EDİLEN TEREKENİN PAYLAŞTIRILMASI https://www.ongurpartners.com/3286.html Wed, 20 Oct 2021 14:05:00 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=3286 TEREKE TESPİT DAVASI VE TESPİT EDİLEN TEREKENİN PAYLAŞTIRILMASI

 

 

Murisin terekesinin büyüklüğü, murisle mirasçı arasında yakınlığın bulunmaması veya murisin borçlarının ve alacaklarının tam olarak saptanamaması gibi durumlarda murisin terekesinin tespiti ve bu nedenle mirasçılara intikal edecek olan mal varlığının tespiti doğrudan mümkün olmayabilmektedir. Bu nedenle, bu gibi durumlarda mirasçılara intikal edecek terekenin tam ve doğru olarak saptanabilmesi için tereke tespit davası açmak gerekmektedir. Bunun yanında tespit edilen terekenin mirasçılara, miras payları oranında intikal etmesi de ayrı bir hukuki sorun teşkil etmektedir. Bu yazıda tereke tespit davası ve terekenin tespitinden sonra terekenin mirasçılara geçişine ilişkin genel esaslar ele alınacaktır.

 

Tereke Tespit Davası

 

Mirasın açılmasıyla birlikte murise ait tüm hak ve borçlar kendiliğinden mirasçılara intikal eder. Ancak murise ait hak ve borçların mirasçılara tam olarak intikali zaman almaktadır. Bu dönem içinde terekenin zarar görmemesi ve terekenin değerinin belirlenmesi için tereke tespit davası açılabilir.[1]

Yargıtay 14. Hukuk dairesi 2016/6394 E. ve 2019/5096 K. sayılı kararında “Dava, Türk Medeni Kanununun 589. ve devamı maddelerinde yer olan “koruma önlemi” olarak ölüm tarihi itibariyle terekeyi oluşturan unsurları belirlemek, böylece olası ihtilaflarda başvuru kaynağı oluşturmak, bu sayede terekenin içeriği ile ilgili ölüm anındaki durumu öğrenme imkânını elde etmeye yönelik olarak terekede bulunan mal ve hakların tespitine ilişkindir.“ demek suretiyle tereke tespiti davasının hukuki nitelendirmesini yapmıştır. Yine Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2013/13009E. 2014/17643K. sayılı kararı da tereke tespiti davasının hukuki niteliğine değinmiş ve anılan kararında tereke tespiti davasının bir istihkak davası değil ve delil tespiti niteliğine sahip olduğunu belirtmiştir.[2]

 

Tereke tespit davası kimler tarafından açılabilir?

 

Bu davayı mirasçıların her biri bir diğerinin rızasına gerek duymadan açabilir.

 

Tereke tespit davasında görevli mahkeme hangisidir?

 

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 382. maddesinin 2.fıkrasının (c) bendi uyarınca terekenin tespiti çekişmesiz yargı işi niteliğindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 383. maddesinde düzenlediği üzere çekişmesiz yargı işlerinde aksine bir düzenleme bulunmadığı takdirde görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesidir. Terekenin tespiti için görevli mahkemeye ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığından 6100 Sayılı Kanun’un 383. maddesi uyarınca tereke tespiti davalarında görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesi olacaktır.

 

Tereke tespit davasında yetkili mahkeme neresidir?

 

Tereke tespit davalarında yetkili mahkeme ise Türk Medeni Kanunu’nun 576. maddesi uyarınca belirlenecektir. Anılan maddeye göre bu davalarda yetkili mahkeme miras bırakanın ölüm tarihindeki yerleşim yeri mahkemesidir.

Tereke tespit davası ne zaman açılabilir?

Tereke tespit davasının açılabilmesi için bir zamanaşımı süresi bulunmamaktadır; dava kural olarak terekenin paylaşılmasına kadar açılabilecektir. Nitekim bu husus Yargıtay 14. Hukuk dairesi 2016/6394 E. ve 2019/5096 K. sayılı kararında “Koruma önlemi olarak terekenin tespiti işlemi, kural olarak bir süreye bağlı olmayıp, bu önlemin alınması olanaksız veya yararsız hale gelmedikçe tereke paylaşılmadığı sürece istenebilir. Çünkü, koruma önlemi olarak terekenin tespiti işleminin maddi hukuk bakımından haklara ve borçlara bir etkisi bulunmamaktadır” şeklinde belirtilmiştir.

Tereke tespit davasında mahkemenin görevleri nelerdir?

Tereke tespit davasında mahkemenin görevleri Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2013/13009 E. 2014/17643K. sayılı kararında şu şekilde belirtilmiştir:

“… Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş terekeye ait olduğu bildirilen mal varlığı unsurlarını tespit edip deftere geçirmek, bunlardan muhafazası mümkün olmayanlar varsa satıp paraya çevrilmesini sağlamak ve menkuller için de para, döviz vb. varsa bunları tereke malvarlığı olarak bankaya yatırmak; altın vb. ziynet eşyaları varsa bunları tereke mahkemesi kasasına alıp kaydetmek; diğer eşyaları ise ilgilisine veya üçüncü bir kişiye yediemin sıfatıyla teslim etmek ve böylece tespit edilen eşyaları kararda göstermekten ibarettir.”

Anılan karardan da anlaşıldığı üzere, mahkeme terekeye ait her tür mal varlığını, değerlerini tespit ederek tam ve doğru bir şekilde deftere geçirmeli, terekeye ait mal varlığı değerlerinden muhafazası mümkün olmayanları satıp bunların paraya çevrilmesini sağlamalı, taşınmazların içinde para, döviz gibi malvarlığı değerlerinin bulunması halinde bunları tereke mal varlığı olarak bankaya yatırmalı, altın gibi ziynet eşyalarının varlığı halinde bunları tereke mahkemesi kasasına alıp kaydetmeli, diğer eşyaları ilgilisine veya üçüncü bir kişiye yediemin sıfatıyla teslim etmeli ve sonuç olarak tespit edilen eşyaları kararda göstermelidir.

Tereke tespit davası sonucunda verilen kararın niteliği

Tereke tespit davası sonucunda verilen karar tedbir niteliğindedir ve bu nedenle kesin hüküm teşkil etmemektedir.[3]

Mahkemece tereke tespitinin yapılmasının ve terekenin korunması için gerekli önlemlerin alınmasının ardından, terekenin mirasçılara miras payları oranında paylaştırılması gerekmektedir. Mirasçılar aralarında anlaşarak miras paylaşma sözleşmesi yapmak suretiyle miras paylaşımını gerçekleştirebilirler. Ancak gerek mirasçıların sayısının fazla olması, gerekse kişisel menfaatlerin çatışması sebebiyle uygulamada miras paylaşma sözleşmesi ile miras paylaşımının yapılması pek mümkün olmamaktadır. Bu noktada mirasçılar yargı yollarını kullanarak ortaklığın giderilmesi davası aracılığıyla mirasın paylaştırılmasını talep edebileceklerdir. Bu yazının kapsamını bu yollardan sadece ortaklığın giderilmesi davası oluşturmakta olup bu hususa ilişkin açıklamalar aşağıda ayrıntılı olarak sunulmuştur.

 

Ortaklığın Giderilmesi Davası

Türk Medeni Kanunu’nun 599. maddesi ve 640/1. maddesi uyarınca birden fazla mirasçı bulunması durumunda bu kişiler arasında kendiliğinden ve kanundan kaynaklanan bir ortaklık ilişkisi doğmaktadır. Mirasçılar arasında bulunan bu ortaklığın hukuki niteliği, paylaşma sonlanıncaya dek elbirliğiyle mülkiyettir. Dolayısıyla mirasçılar miras payları üzerinde serbestçe tasarruf ve taahhüt işlemi yapamazlar.[4] Miras payları üzerinde taahhüt ve tasarruf işlemi yapamayan mirasçıların bu işlemleri yapabilmelerini sağlayacak olan yol ortaklığın giderilmesi davası açılmasıdır.

Ortaklığın giderilmesi davasının hukuki dayanağı, Türk Medeni Kanunu madde 642’de şöyle ifade edilmiştir:

 “Paylaşmayı isteme hakkı

Madde 642-

Mirasçılardan her biri, sözleşme veya kanun gereğince ortaklığı sürdürmekle yükümlü olmadıkça, her zaman mirasın paylaşılmasını isteyebilir.

Her mirasçı, terekedeki belirli malların aynen, olanak yoksa satış yoluyla paylaştırılmasına karar verilmesini sulh mahkemesinden isteyebilir. Mirasçılardan birinin istemi üzerine hâkim, terekenin tamamını ve terekedeki malların her birini göz önünde tutarak, olanak varsa taşınmazlardan her birinin tamamının bir mirasçıya verilmesi suretiyle paylaştırmayı yapar. Mirasçılara verilen taşınmazların değerleri arasındaki fark para ödenmesi yoluyla giderilerek miras payları arasında denkleştirme sağlanır.

Paylaşmanın derhâl yapılması, paylaşım konusu malın veya terekenin değerini önemli ölçüde azaltacaksa; sulh hâkimi, mirasçılardan birinin istemi üzerine bu malın veya terekenin paylaşılmasının ertelenmesine karar verebilir.”

Madde lafzından da açıkça anlaşıldığı üzere, ortaklığın giderilmesi davası kapsamında paylaşmanın iki şekilde gerçekleşme imkanı bulunmaktadır: malın aynen paylaştırılması veya malın satış yolu ile paylaştırılması. Mirasçılardan her biri terekenin aynen paylaştırılmasını talep edebilecekleri gibi malın aynen paylaştırılmasına olanak bulunmaması halinde terekenin satış yolu ile paylaştırılmasını da mahkemeden talep edebilecektir. Ancak, aynen taksim mümkün iken doğrudan satış yoluyla ortaklığın giderilmesinin talep edilmesi halinde davanın reddi gerekmektedir.[5]

Mahkemece satışa karar verilmesi halinde, açık artırma yoluyla satılan mallardan elde edilen meblağ mirasçılara payları oranında paylaştırılmaktadır. Satış bedelinin belirlenmesi için,  bilirkişi tarafından davaya konu olan ortaklık malı için hem dava sürecinde hem de açık arttırma öncesinde değer tespiti yapılır. Açık arttırma, bilirkişi raporunda belirtilen değere satış ve paylaştırma giderlerinin de eklenmesiyle oluşan meblağın %50’sinden başlar.[6]

Buna ek olarak, mirasçılardan birinin istemi üzerine hakim; eğer durum ve koşullar uygunsa, terekenin tamamını ve terekedeki malların her birini göz önünde tutarak, taşınmazlardan her birinin tamamının bir mirasçıya verilmesi suretiyle paylaştırmayı yapacaktır. Bu halde, mirasçılara verilen taşınmazlar arasında fark varsa, aradaki farkın diğer mirasçılar tarafından ödenmesi suretiyle hüküm kurularak denkleştirme sağlanacaktır. Ancak bu şekilde paylaşımının gerçekleşmesi için tüm mirasçıların onayı gerekmektedir. Nitekim bu husus Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2013/13009 E.2014/1764K. sayılı kararında              “Mirasçıların tamamının oluru alınmak suretiyle tereke malvarlığı unsurlarının bir kısmının veya tamamının bir mirasçıya teslimi de mümkündür. Mirasçıların tamamının oluru alınmadan terekenin paylaştırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilemez. Kuşkusuz bu şekilde tereke emanet hesabına alınan malvarlığı unsurlarının terekeye dahil olmayıp kendisine ait olduğu iddiasıyla her bir mirasçının istihkak davası açma hakkı mevcut olup; dava başarıya ulaştığı takdirde mirasçının o malvarlığı unsurunu tereke mahkemesinin kendisine teslimini istemesi imkan dahilindedir..” şeklinde belirtilmiştir.

Ortaklığın giderilmesi davası ne zaman açılabilir?

Türk Medeni Kanunu’nun 642. maddesinin 1.fıkrası uyarınca ortaklığın giderilmesi davası mirasçıların kanun veya sözleşme gereğince ortaklığı sürdürmekle yükümlü olmadıkları takdirde her zaman açılabilecektir. Bu hükümle, miras ortaklığı kanundan kaynaklanan bir ortaklık olduğu için, bu ortaklığın her zaman sona erdirilebilmesi de olanaklı hale getirilmiştir.[7]

Ortaklığın giderilmesi davasını kimler açabilir?

Türk Medeni Kanunu madde 642 gereğince mirasçılardan her biri veya vekili ortaklığın giderilmesini ilgili mahkemeden isteyebilir. Ortaklığın giderilmesi davasına bütün mirasçılar katılmak zorundadır, bu nedenle mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır.[8]

Ortaklığın giderilmesi davasında görevli mahkeme hangisidir?

 

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Sulh hukuk mahkemelerinin görevleri” başlıklı 4. maddesi uyarınca sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davalarda görevli mahkemedir. Bu nedenle ortaklığın giderilmesi davası açmak isteyen mirasçılar bu davayı yer yönünden yetkili sulh hukuk mahkemesinde açmalıdır.

 

Ortaklığın giderilmesi davasında yetkili mahkeme neresidir?

 

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Mirastan doğan davalarda yetki” başlıklı 11.maddesi uyarınca mirasa ilişkin açılan ortaklığın giderilmesi davası için murisin son yerleşim yeri mahkemesi yetkili mahkemedir.

 

Ortaklığın giderilmesi davasında yargılama usulü nedir?

Ortaklığın giderilmesi davası basit yargılama usulüne tabi davalardandır. Bu kapsamda davacının dava dilekçesi vermesi ve davalı veya davalıların cevap dilekçelerini mahkemeye ibraz etmeleri ile dilekçeler aşaması son bulacaktır.[9]

 

Murisin yabancı olması veya murisin terekesinin yurtdışında bulunması durumunda ne olacaktır?

Murisin yabancı olması veya murisin terekesinin yurtdışında bulunması halinde, kısacası miras uyuşmazlıklarında yabancılık unsurunun varlığı halinde Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un ilgili hükümlerinin dikkate alınması gerekmektedir. Anılan kanunun 20. maddesi miras uyuşmazlıklarına uygulanacak hukuku göstermektedir. Bu madde kapsamında miras ölenin milli hukukuna tabidir. Ancak maddenin ikinci fıkrası bu kuralın istisnası niteliğindedir. Nitekim maddenin ikinci fıkrası uyarınca “Türkiye’de bulunan taşınmaz tereke” için terekenin bulunduğu ülke hukuku uygulanacaktır.  Bu hüküm tek taraflı bir bağlama kuralı niteliğindedir. Kısacası taşınmaz tereke Türkiye’de bulunuyorsa Türk Hukuku, taşınmaz tereke yurtdışında bulunuyorsa ölenin milli hukuku uygulama alanı bulacaktır.[10]

Açıklanan nedenlerle ölenin yabancı bir ülkenin vatandaşı olması durumunda ikili bir ayrım yapılması gerekecektir. Bu ayrıma göre ölenin Türkiye’de bulunan taşınmaz terekesi haricindeki tüm malvarlığına ölenin milli hukuku, Türkiye’de bulunan taşınmazı hakkında ise Türk Hukuku uygulanacaktır. Ölenin yabancı olup Türkiye’de taşınmaz terekeye sahip olmaması halinde ise miras için sadece ölenin milli hukuku uygulama alanı bulacaktır. [11]

MÖHUK’un 20. Maddesinin 1.fıkrası uyarınca uygulanacak hukuk için önemli olan miras bırakanın milli hukukudur, mirasçıların vatandaşlıklarının uygulanacak hukukun tespitine herhangi bir etkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle mirasçıların yurt dışında bulunması veya mirasçıların Türkiye dışındaki bir ülkenin vatandaşlığına sahip olmaları durumunda yukarıdaki açıklamalarımızda bir değişiklik olmayacaktır.[12]

MÖHUK m.20/1’deki hükmün istisnasını 20/2 hükmü oluşturmaktadır. Bu madde hükmü uyarınca mirasın açılma sebepleri, mirasın iktisabı ve mirasın taksimi hususlarında terekenin bulunduğu ülke hukuku uygulama alanı bulacaktır. Anılan maddede 20/1’den farklı olarak ölenin milli hukuku değil, terekenin bulunduğu yer hukuku temel alınmıştır. Bu nedenle Türkiye’de bulunan tereke mevcut ise mirasın açılması, iktisabı ve taksimi konularında Türk Hukuku uygulanacaktır.

Bununla birlikte, ifade etmek gerekir ki, MÖHUK m.20/2 hükmünün kapsamına Türk Medeni Kanunu’nda düzenlenen mirasın açılması, mirasın iktisabı veya mirasın taksimi hususlarının tümü girmemektedir. TMK’da düzenlenen mirasa ilişkin hususların niteliği dikkate alınarak bunların m. 20/1’in mi, yoksa m. 20/2’nin mi kapsamına girdiği değerlendirilmelidir.  Örneğin, ortaklığın giderilmesi davası mirasın taksimi kapsamında yer aldığından, bu davalara ilişkin olarak terekenin bulunduğu ülke hukuku uygulanacaktır. Bu nedenle murisin yabancı ülke vatandaşı olduğunun kabulü halinde dahi, tereke Türkiye’de ise Türk Hukuku uygulama alanı bulacaktır. Aksi durumda ise, yani murisin Türk vatandaşı olması ve terekesinin yurt dışında bulunması halinde, ortaklığın giderilmesi davasında Türk Hukuku uygulanamayacaktır.

Uygulanacak hukukun tespitinden sonra yabancılık unsuru içeren miras davalarında yetkili mahkemenin tespiti gerekmektedir. Bu husus Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 43. maddesinde düzenlenmektedir. Anılan hüküm uyarınca miras davaları ölenin yerleşim yerinin Türkiye’de olması halinde ölenin yerleşim yeri mahkemesinde, ölenin yerleşim yerinin Türkiye’de olmaması halinde ise terekenin bulunduğu yer mahkemesinde görülecektir.

 

Sonuç olarak, miras paylaşımı ve buna ilişkin davalar, her hukuki durumda olduğu gibi hukuki bilgi ve yeterlilik gerektiren durumlardandır.  Özellikle yabancılık unsuru içeren miras uyuşmazlıklarının çözümü için uluslararası hukuk yetkinliğinin ve bu alanda teknik bilgiye sahip olmanın büyük önemi bulunmaktadır. Bu kapsamda, miras uyuşmazlıklarının bir avukat vasıtasıyla takip edilmesi hak kayıplarının önüne geçerek adil bir paylaşım yapılması hususunda mirasçılara önemli ölçüde fayda sağlayacaktır. Uluslararası miras hukukuna ilişkin davalarda tecrübe ve uzmanlık sahibi Ongur&Partners Uluslararası Hukuk Bürosu bu konuda uzun yıllardır danışmanlık, dava takibi ve diğer hukuki hizmetleri sunmakta olup konuya ilişkin ayrıntılı bilgi edinmek için hukuk büromuzla temasa geçmekten çekinmeyiniz.

 

[1] KILIÇOĞLU, Ahmet, Miras Hukuku, 11.Basım, Ankara, s.264

[2] Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2013/13009 Esas ,2014/17643 “…Tereke tespiti davaları delil tespiti niteliğinde olup, istihkak davası niteliğinde değildir.”

[3] Bkz. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 2015/10189 Esas 2017/2637 Karar sayılı Kararı: “Ortaklığın giderilmesi davası, çekişmeli olarak görülürken terekenin tespiti talebi, çekişmesiz yargı işidir. Ortaklığın giderilmesi davasında taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkili iken, terekenin tespiti davasında miras bırakanın yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkilidir. Ortaklığın giderilmesi davası sonucunda verilen hüküm, nihai hüküm niteliğinde olmasına karşın terekenin tespiti davası sonucunda verilen hüküm, tedbir niteliğinde olup nihai hüküm teşkil etmez.”

[4]  KILIÇOĞLU, Ahmet, Miras Hukuku, 11.Basım, Ankara, s.307

[5]  ERDOĞAN, Hasan, Ortaklığın Giderilmesi (İzalei Şuyu) Davaları, Adalet Yayınevi, Ankara, 2008, s.323

[6]  ATEŞAĞAOĞLU Erdem, ELGİN Ceyhun, Ortaklığın Giderilmesi (İzale-i Şüyu) Davaları:Taşınmaz Satışları İçin İstatiksel Bir Analiz, Online erişim: http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2018-139-1809, s.230

[7]  ERGÜNE, Mehmet Serkan, Terekedeki Münferit Mallar İçin Kısmi Paylaşma Davası Açma İmkanının Değerlendirilmesi, Online erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/333970  s. 1071

[8] ATEŞAĞAOĞLU Erdem, ELGİN Ceyhun, Ortaklığın Giderilmesi (İzale-i Şüyu) Davaları:Taşınmaz Satışları İçin İstatiksel Bir Analiz, Online erişim: http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2018-139-1809, s.224

[9] ATEŞAĞAOĞLU Erdem, ELGİN Ceyhun, Ortaklığın Giderilmesi (İzale-i Şüyu) Davaları:Taşınmaz Satışları İçin İstatiksel Bir Analiz, Online erişim: http://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2018-139-1809, s.229

[10] ŞANLI, Cemal, Milletlerarası Özel Hukuk, 3.Bası, İstanbul, 2014, s.205

[11] ŞANLI, Cemal, Milletlerarası Özel Hukuk, 3.Bası, İstanbul, 2014, s.206

[12] ŞANLI, Cemal, Milletlerarası Özel Hukuk, 3.Bası, İstanbul, 2014, s.206

]]>
DO YOU NEED TO DEPOSIT A GUARANTEE/SECURITY TO FILE A LAWSUIT IN TURKEY? https://www.ongurpartners.com/do-you-need-to-deposit-a-guarantee-security-to-file-a-lawsuit-in-turkey.html Tue, 27 Jul 2021 10:22:41 +0000 https://www.ongurpartners.com/?p=3280 Do you need to deposit a guarantee/security to file a lawsuit in Turkey?

 

When non-Turkish citizens or non-residents file a lawsuit  or initiate enforcement proceedings in Turkey against a Turkish citizen or resident, and lose the case in the end, the counterparty is exposed to the risk that it may not be able to collect the losses and legal fees it has incurred because of the legal action taken against it. In order to avoid this situation, under Turkish Law, a security mechanism is foreseen for non-Turkish citizens or non-residents in Turkey.

 

 

Security deposit to be paid by non-Turkish citizens:

 

Legal proceedings concerning disputes involving a foreign element are regulated in the International Private and Procedural Law numbered 5718 and dated 27 November 2007 (“IPPL”). Pursuant to Article 48/1 of the IPPL,

“Foreign real and legal persons who file a lawsuit, participate in the lawsuit or pursue enforcement proceedings in a Turkish court; have to deposit the guarantee to be determined by the court in order to cover the costs and losses of the other party with the litigation expenses.”

Accordingly, in order to be able to file a lawsuit or initiate enforcement proceedings in Turkey, foreign real and legal persons must deposit an amount as security that is sufficient to cover the expenses and potential losses of the other party .

 

Security deposit to be paid by non-resident Turkish Citizens:

 

Pursuant to Article 84 for Code of Civil Procedure numbered 6100 (“CCP”), if a Turkish citizen who does not have a habitual residence in Turkey files a lawsuit, participates in a lawsuit as an intervening party, or pursues enforcement proceedings, a suitable security must be deposited to cover the probable litigation expenses of the defendant. The security amount to cover the costs of the proceedings is decided ex officio by the court under Article 86 of the CCP.

 

There is no determinative regulation in either IPPL or CCP regarding what constitutes security. However, according to Article 87 of the CCP, if the parties did not determine the form of the security, the judge can freely determine its form.

 

Another consideration is the amount of the security deposit to be paid by non-nationals and non-resident turkish citizens. In practice, the courts fix the amount of the security to be between %10-%15 of the amount in dispute.[1]

 

If the security is deposited in cash, it must be decided whether the money should be deposited in foreign currency or in Turkish Liras. In the Court of Cassation decisions, it is ruled that the security to be deposited by foreigners should be in foreign currency.[2]

 

When the court or the enforcement office orders security to be deposited as such, a reasonable period of time is granted to the relevant persons. If the security is not deposited within the granted period, the consequence is that the case will not be heard before the Turkish Courts.

 

Exemption From the Security Requirement

 

  • For non-Turkish Citizens:

 

Although it is regulated in article 48/1 of the IPPL that security must be deposited, according to Article 48/2 of that Law, the court exempts the foreign persons from the security requirement based on the principle of reciprocity. Reciprocity may stem from bilateral/unilateral agreements, the laws or may be de facto. For this reason, if there is an agreement or a provision of law or an actual practice between the country of citizenship of the claimant and Turkey, that party is granted an exemption from having to deposit security.[3]

 

Some of the agreements to which Turkey is a party and which foresee an exemption from the security are as follows:[4]

 

  • The Hague Convention of 1 March 1954 on Civil Procedure[5]
  • 1951 Convention Relating to the Status of Refugees
  • Contract for International Carriage of Passengers and Luggage by Rail (CIV) dated 1961
  • Convention on the Contract for the International Carriage of Goods by Road (CMR) dated 1956
  • Convention of 25 October 1980 on the Civil Aspects of International Child Abduction

 

Citizens of those states that are parties to the agreements listed above are exempt from depositing guarantees when filing a lawsuit or initiating enforcement proceedings in Turkey, provided that the conditions in their relevant articles are met in the particular case.

 

In addition to the above, Turkey has bilateral legal aid or friendship agreements with a large number of countries that provide exemption from the security requirement. It is therefore necessary for foreigners or non-resident Turks to take into account these agreements and determine whether they shall be exempt from the requirement before filing a lawsuit in Turkey or initiating enforcement proceedings, given that the security amounts can be significant depending on the value of the particular dispute.

 

[1] ŞANLI, Cemal, International Private Law, İstanbul, 2014, p.416

[2] Court of Cassation 12th Circuit Decision numbered 2004/5408E. and 2004/9048K. dated 13.04.2004, Court of Cassation 12th Circuit Decision numbered 2004/5278E. and 2004/8098K. dated 02.04.2004

[3] ŞANLI, Cemal, International Private Law, İstanbul, 2014, p.420

[4] ŞANLI, Cemal, International Private Law, İstanbul, 2014, p.421

[5]Party states to the Convention : Germany, Argentina, Albania, Austria, Belarus, Belgium, Bosnia-Herzegovina, The Czech Republic, China, Denmark, Armenia, Morocco, Finland, France, Croatia, Holland, Spain, Israel, Sweden, Switzerland, Italy, Iceland, Japan, Cyprus, Kyrgyzstan, Latvia, Lithuania, Lebanon, Luxemburg, Hungary, Macedonia, Egypt, Moldova, Mongolia, Norway, Uzbekistan, Poland, Portuguese, Romania, Russian Federation, Serbia, Montenegro, Slovakia, Slovenia, Surinam, Turkey, Ukraine, Vatican

]]>